Visit Us On FacebookVisit Us On TwitterVisit Us On Youtube
Navigation Menu

Μιχαηλίδης Ανδρέας

Κόμμα : ΣΥΡΙΖΑ
Κοινοβουλευτική Ομάδα : ΣΥΡΙΖΑ
Περιφέρεια : Χίου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1960 στη Χίο

Σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε στη ρευματολογία, ενώ από το 2008 είναι διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας. Έχει συγγράψει και επιμεληθεί πολλές ιατρικές-ιστορικές εκδόσεις.

Είναι ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Ιδρύματος Οστεοπόρωσης, τακτικό μέλος της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρίας και της Εταιρίας Μεταβολισμού των Οστών. Είναι πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρίας Χίου από το 2000, έχει συμμετάσχει σε πολλά επιστημονικά συνέδρια ως ομιλητής και μέλος των Οργανωτικών Επιτροπών.

Αρθρογραφεί στον τοπικό και αθηναϊκό τύπο, για ιατρικά, ιστορικά και κοινωνικά θέματα. Το 2003 εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος Χίου ως επικεφαλής «Κίνησης Ενεργών Πολιτών» λαμβάνοντας 11% των ψήφων, ενώ το 2012 εξελέγη πρόεδρος τοπυ Συλλόγου Φίλων Βιβλιοθήκης Κοραή Χίου και το 2013 εξελέγη πρόεδρος του Μορφωτικού Συνδέσμου Βαρβασίου – Βιβλιοθήκη «Ο Φάρος». Τέλος, το 2014 χρημάτισε μέλος του ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Χίου, είναι έφορος του Ιατρικού Ιστορικού Μουσείου Χίου και έχει χρηματίσει εκπρόσωπος του Ι.Σ.Χ. στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο για δύο θητείες 2009-2014.

Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο του 2015.

* Η ενότητα αυτή ενημερώνεται από το Βουλευτή

Ο βουλευτής δεν έχει καταχωρήσει νέα στην πλατφόρμα.

Ο βουλευτής δεν έχει περιεχόμενο
δράσεων στον χάρτη
* Στην ενότητα αυτή ο Βουλευτής μπορεί να αναρτήσει το πόθεν έσχες του.
Η ενότητα θα εμπλουτίζεται μελλοντικά με πρόσθετα εργαλεία προώθησης της διαφάνειας.

Μεταφέρεστε στα οικονομικά στοιχεία του βουλευτή, παρακαλώ περιμένετε....

    • Ερωτήσεις : 2
    • Απαντήσεις : 2
  1. Κύριε βουλευτά,
    Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, η αυξανόμενη ανεργία, η μείωση των αποδοχών, η συνεχής φορολόγηση, δεν χτυπάει μόνο τις γυναίκες αλλά πολύ περισσότερο τους Έλληνες άνδρες και ακόμη περισσότερο τους διαζευγμένους Έλληνες μπαμπάδες που εκτός όλων των υπολοίπων δεινών, έχουν και μια υπέρογκη άδικη, άνιση και υπέρογκη διατροφή που τους έχουν επιδικάσει τα Ελληνικά δικαστήρια, να τους κατατρέχει, να τους εξοντώνει αλλά και να τους οδηγεί στην αυτοκτονία.

    Η συνήθης, καραμέλα που λένε σε έναν διαζευγμένο πατέρα που διαμαρτύρεται για την υπέρογκη διατροφή: “αν ήσουν μαζί με το παιδί σου, δεν θα ξόδευες αυτά τα χρήματα ?”

    Η απάντηση είναι απλή, “όχι δεν θα τα ξόδευα, όχι γιατί δεν θέλω, αλλά γιατί ΔΕΝ τα έχω!!!”, αν η ελληνική δικαιοσύνη και η πολιτεία, έχει την εντύπωση ότι οι διαζευγμένοι μπαμπάδες αυτής της χώρας είναι φοροφυγάδες που κρύβανε λεφτά όσο ησαν εν γάμο και χώρισαν για να κάνουν την ζωη τους τότε η δημοκρατία μας τότε να μας πάρουν τα διαβατήρια μην φύγει το συνάλλαγμα.
    Εξόντωση και εξαθλίωση, δίχως όρια στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τον διαζευγμένο Έλληνα Πατέρα, όταν σε μια χώρα σαν την Γαλλία, που δεν έχει την ίδια οικονομική κατάντια αλλά και οι αποδοχές των πολιτών είναι μεγαλύτερες, η δικαιοσύνη όμως έχει προβλέψει την ισότητα και δεν “εκτελεί” τους εκεί διαζευγμένους μπαμπάδες.

    Σας παραπέμπω μέσω συνδέσμου σε πίνακα του 2015 που δηλώνει ότι πατέρας με 1000 ευρώ εισόδημα δίνει 112 ευρώ για 2 τεκνα διατροφή

    http://www.medranoavocat.fr/medias/files/table-de-reference-2015-pension-alimentaire.pdf
    θεωρώ ότι η ορθότητα του μπορεί να επαληθευτεί εύκολα απο το υπουργείο δικαιοσύνης.
    Στην ελλάδα ενας άνεργος πατέρας πληρώνει 250-300 ευρω για το παιδί, που σημαίνει οτι ως άνεργος δεν έχει να φάει, και αν έχει και μιά μικρή γκαρσονιέρα η πρώην σύζυγος του την κατάσχει ευκολότατα με μία διαταγή πληρωμής.
    Ποιά η γνώμμη σας? Συμφωνείτε με τον υπουργό δικαιοσύνης οτι το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο ειναι τέλειο?
    Ευχαριστώ

    VN:F [1.9.22_1171]
    Το βλέπουν θετικά 4 :: Το βλέπουν Αρνητικά 0
    • Το ερώτημά σας, αν και εστιάζει στο ύψος της διατροφής, σχετίζεται και με το ζήτημα της επιμέλειας.
      Ως προς το πρώτο, θεωρώ πως το νομικό πλαίσιο – όπως φαίνεται σε αριθμό άρθρων του Αστικού Κώδικά – είναι καταρχήν επαρκές. Για το ειδικότερο ζήτημα που θέτετε, αναφορικά δηλαδή με τη συχνά δραματική μείωση της ικανότητας του γονέα (συνήθως του πατέρα) να ανταποκριθεί στην καταβολή της διατροφής λόγω ανεργίας, μείωσης μισθού κλπ, θεωρώ πως δια μέσου της δικαστικής οδού είναι δυνατό να αλλάξει το ύψος της διατροφής το οποίο είχε καθοριστεί σε παλαιότερο χρόνο και κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Εάν αυτό στην πράξη δεν είναι τόσο εύκολο ή οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεν συνάδουν με τα δεδομένα που δυστυχώς συνοδεύουν την οικονομική κρίση, ίσως πράγματι απαιτείται η βελτίωση του νομικού πλαισίου για την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος. Επειδή, όμως, πρόκειται για ένα ευαίσθητο και σύνθετο πρόβλημα και επειδή δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω την γενική τάση των αποφάσεων των δικαστηρίων, επιτρέψτε μου να μην είμαι κατηγορηματικός για τον αν χρειάζεται ή όχι αυτή η αλλαγή του νομικού πλαισίου.
      Ως προς το ζήτημα της επιμέλειας, θεωρώ πως το αίτημα της συνεπιμέλειας που θέτει μεγάλος αριθμός διαζευγμένων πατεράδων – και μέσω οργανώσεών τους –είναι δίκαιο. Προς αυτήν την κατεύθυνση, άλλωστε, καλεί τις κυβερνήσεις να κινηθούν και το πρόσφατο (2015) ψήφισμα 2079 του Συμβουλίου της Ευρώπης. Γνωρίζω πως η νομοπαρασκευαστική επιτροπή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης ολοκληρώνει το έργο της για την αναθεώρησή του Οικογενειακού Δικαίου. Ελπίζω στην γενικότερη αυτή πρόταση να υπάρχει πρόβλεψη και για το ζήτημα της συνεπιμέλειας.

      VN:F [1.9.22_1171]
      Το βλέπουν θετικά 4 :: Το βλέπουν Αρνητικά 0
  2. Κύριε Μιχαηλίδη,

    Εκλέγεστε σ΄ ένα νομό που αποτελεί πύλη εσόδου προσφύγων και παράνομων μεταναστών. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αναφορικά με το προσφυγικό – μεταναστευτικό. Ποιες κινήσεις πρέπει να κάνουμε ως χώρα ώστε να μην επαναληφθούν οι κακοί χειρισμοί του παρελθόντος;

    Η Τουρκία, βάζοντας δικούς της όρους, δεν είναι σίγουρο ότι θα τηρήσει τη συμφωνία με αποτέλεσμα να είναι ορατό το φαινόμενο νέου ”κύματος” με αποτέλεσμα να εγκλωβιστούν άνθρωποι σε μία χώρα με ανεπαρκή προγραμματισμό και με δεδομένο επίσης πως γειτονικές μας χώρες ενδέχεται να κλείσουν τα σύνορά τους με την Ελλάδα.

    Τέλος, εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια που παρατηρείται το φαινόμενο δεν έχουμε στοιχεία για τα χρήματα που δαπανώνται στη διαχείριση του μεταναστευτικού. Με αφετηρία ότι το παραπάνω ζήτημα δεν αποτελεί μόνο ελληνικό πρόβλημα -αλλά ευρωπαϊκό- , δεν μπορεί να υπάρξει μέσω Ε.Ε. ένας οικονομικός σχεδιασμός που θα ωφελήσει τη χώρα μας;

    Ευχαριστώ θερμά για το χρόνο σας.

    VN:F [1.9.22_1171]
    Το βλέπουν θετικά 2 :: Το βλέπουν Αρνητικά 0
    • Το θέμα που θίγει η ερώτησή σα είναι εξαιρετικά σημαντικό, πολύπλοκο και διαρκώς εξελισσόμενο· ως εκ τούτου η απάντησή μου εδώ έχει κατ’ ανάγκη ένα ελλειπτικό χαρακτήρα που αφορά τη δεδομένη συγκυρία.
      Όπως αναφέρετε, για τη Χίο – όπως και για άλλα νησιά του Αν. Αιγαίου – το προσφυγικό αποτελεί ζήτημα μείζονος σημασίας καθώς εμπλέκεται ολοένα και περισσότερο με την καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας. Χωρίς να είναι σαφές σε ποιους «κακούς χειρισμούς» αναφέρεστε, βασική μέριμνα της Κυβέρνησης για τα νησιά στην παρούσα φάση είναι η αποσυμφόρησή τους με τρόπο που να μην παραβιάζει τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Αν και οι ροές έχουν μειωθεί σημαντικά μετά την 20 Μαρτίου, βασική αιτία της αργής αλλά σταθερής αύξησης του αριθμού των προσφύγων στα νησιά είναι οι καθυστερήσεις στη διαδικασία απονομής ασύλου.

      Αυτές οι καθυστερήσεις με τη σειρά τους οφείλονται σε μια σειρά από παράγοντες:

      1) τη μαζική υποβολή αιτημάτων ασύλου (συμπεριλαμβανομένων των ενστάσεων που δικαιούνται να κάνουν όσοι απορρίπτονται σε πρώτο βαθμό),
      2) το γεγονός ότι η Υπηρεσία Ασύλου όταν εξελέγη ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια εξαιρετικά υποστελεχωμένη υπηρεσία η οποία εξ αντικειμένου αδυνατούσε να ανταποκριθεί στα ριζικά διαφορετικά δεδομένα που προέκυψαν μετά το 2015 (υποστελέχωση που αντιμετωπίζεται όσο το δυνατόν ταχύτερα από την κυβέρνηση)
      3) από το ότι από τους υπεσχημένους 400 ειδικούς της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO) που θα έπρεπε ήδη να συνδράμουν την ελληνική Υπηρεσία Ασύλου, μόλις 25 (περίπου) έχουν εγκατασταθεί στα νησιά.

      Άρα, αυτό που προέχει και που δρομολογείται από την Ελληνική Κυβέρνηση, είναι η ενίσχυση με ανθρώπινο δυναμικό της Υπηρεσίας Ασύλου. Επιπλέον, αναγκαία είναι και η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων που παραμένουν στα νησιά, συνθήκες οι οποίες επιδεινώνονται από τον υπερπληθυσμό που παρατηρείται στις υφιστάμενες δομές. Τρίτη αναγκαιότητα είναι και η ενίσχυση του αισθήματος ασφαλείας, μόνιμων κατοίκων αλλά και προσφύγων/μεταναστών, μέσω ενίσχυσης της αστυνομικής παρουσίας. Θεωρώ ότι η ολοκλήρωση αυτών των δρομολογημένων λύσεων στα τρία πεδία που περιέγραψα θα ενισχύσει σημαντικά την ικανότητα της χώρας να διαχειριστεί το προσφυγικό ζήτημα, ανεξαρτήτως άλλων εξελίξεων. Θα πρέπει να σημειωθεί πάντως ότι τα σύνορα έχουν ήδη κλείσει από συγκεκριμένες ευρωπαϊκές χώρες (γι’ αυτό και κατέστη αναγκαία η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας), καθώς και ότι η Τουρκία προς το παρόν ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συμφωνία.

      Ως προς την οικονομική διάσταση που αναφέρετε, δεν συμφωνώ με τη διαπίστωσή σας ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για τα δαπανηθέντα ποσά· τέτοια στοιχεία έχουν δημοσιοποιηθεί από τις αρμόδιες Ελληνικές και Ευρωπαϊκές αρχές. Σημειώνω, πάντως, ότι πολλά από τα ποσά που αναφέρονται ως χρηματοδότηση από την ΕΕ είναι – σκοπίμως ή μη – διογκωμένα, καθώς έχουν ως σημείο αναφοράς ολόκληρη την περίοδο 2014-2010, ενώ ταυτόχρονα στο δημόσιο και πολιτικό λόγο παραβλέπεται συχνά ότι σημαντικό μέρος αυτών των χρηματοδοτήσεων διοχετεύονται απευθείας σε ΜΚΟ και όχι στην Ελληνική κυβέρνηση. Υπό αυτή την έννοια, συμμερίζομαι το αίτημα για πιο ολοκληρωμένη ενημέρωση σχετικά με την οικονομική διάσταση της διαχείρισης του προσφυγικού.

      VN:F [1.9.22_1171]
      Το βλέπουν θετικά 4 :: Το βλέπουν Αρνητικά 0

Πρέπει να είσαι συνδεδεμένος για να στείλεις την ερώτησή σου




Top